آخرین مطالب ارسالی
Last Posts
آهنگ های ویژه
Best Posts
کاشت مو
بهترین سایت کاشت مو با کمترین قیمت
کلینیک زیبایی
نمایش در GIS و نقش موثر آن در بهبود کارتوگرافی نقشه های ArcGIS

نمايش‌ها (Representations) چه هستند؟

نمايش‌ها به کاربر و متخصص GIS اين امکان را مي‌دهند که با ذخيره و پر کردن اطلاعات نشانه‌گذاري شدة ژئومتري عوارض، ظاهر عوارض را تغيير دهيد. اين کنترل فرعي مي‌تواند به شما کمک کند تا به مشخصات کارتوگرافي بهتري دست يافته يا به عبارت ساده، نمايش را بهبود بخشيد. نمايش‌ها، ويژگي اي از يک لايه اند که در جدول اطلاعاتي يک پايگاه داده و يا در خود عارضه ذخيره شده‌اند. يک لايه مي‌تواند بيش از يک نمايش داشته باشد که به آن مرتبط است و اين امکان را فراهم مي‌کند تا داده‌هاي يکسانِ بصورت منحصر بفرد روي نقشه‌هاي مختلف نمايش داده شوند.

استفاده از نمايش‌ها براي بهبود ظاهر عوارض و کارتوگرافی در GIS

دو تصوير زير مثال ساده‌اي هستند که بيان مي کنند چگونه نمايش‌ها مي‌توانند ارائه ژئومتري عوارض را جهت کارتوگرافي (نقشه‌کشي) بهبود بخشند. عوارض خطي ترسيم شده را بوسيلة نمادهاي سنتّي (قديمي)، با آنهاييکه حاصل نمادشناسي نمايش هستند مقايسه کنيد. دايره‌هاي قرمز رنگ، نواحي­اي را مشخص مي‌کنند که نمادشناسي نمايش، بصورت آشکار و واضح ارتباطات داخلي را ترسيم کرده است.

کارتوگرافی و نمایش در GIS

نمايش‌ها براي تغيير ارائة عوارض منفرد در يک لايه نيز مي‌توانند استفاده شوند. تغييرات عوارض منفرد را همپوشي مي‌نامند. به عنوان مثال، عوارض خطي با يک قانون نمايش پر رنگ قابل نمادينه شدن هستند. در اينصورت، ويژگيهاي آن قانون مثل وزن رخداد يا رنگ آن براي عوارض منفرد مي‌توانند همپوشي شوند بدون اينکه ساختار آن قانون تغيير کند.

نمایش و کارتوگرافی در GIS

کار با نمايش‌ها

نمايش‌ها ويژگي از يک طبقه عوارض هستند؛ از طرفي نمايش‌ها شامل مجموعه‌اي از قوانين نمايش‌اند که چگونگي نمايش هر نوع عارضه را مشخص مي کنند.

نهادينه کردن لايه‌ها با نمايش‌ها

زمانيکه يک لايه داراي نمايش است مي‌توان از آن براي ترسيم عوارض آن لايه در Arc Map استفاده نمود. هنگاميکه يک لايه را به نقشه‌اي اضافه مي‌کنيد، بصورت پيش فرض با نمايش ترسيم مي‌شود. (اگر بيش از يک نمايش روي لايه وجود داشته باشد، اولي استفاده خواهد شد). ورود تمام انواع عوارض را با تنظيم ويژگيهاي قوانين نمايش مي‌توان تغيير داد.

کار با قوانين نمايش

قانون نمايش شامل لايه هاي نشانه واثرات ژئومتريک است که مشخص مي‌کنند چگونه گروهي از عوارض وابسته در يک نمايش ترسيم مي‌شوند. قوانين نمايش مي‌توانند در Styleهايي ذخيره شوند تا در نمايش‌هاي ديگر بکار رفته و مجدداً استفاده شوند.

لايه هاي نشانه ، واحدهاي اصلي قانون نمايش اند و مي توانند يکي از اين ۳ نوع باشند : نشانه گذار[۱] ، خط[۲] يا (پرکننده fill). هر قانون نمايش حداقل بايد يک لايه نشانه داشته باشد. اما ممکن است براي تصاوير پيچيده ، لايه هاي نشانۀ بسياري دارا باشد. اثرات ژئومتريک ، مولفه هاي اختياري قوانين نمايش اند. آنها ژئومتري عوارض را در زمان ترسيم بصورت پويايي تغيير مي دهند تا بدون تأثيرگذاشتن بر روابط فضايي موجود بتوان به نماي پيچيده اي از داده ها دست يافت. اثرات ژئومتريک مي توانند فقط براي يک لايۀ نشانه يا بطورکلي براي تمام لايه هاي نشانه در يک قانون نمايش بکار روند. اثرات ژئومتريک به ترتيب کار مي کنند لذا نتيجه پويايي يکي، ورودي بعدي مي شود.

[۱] -marker

[۲] -Line

نمایش در GIS

مولفه هاي لايه هاي نشانه و اثرات ژئومتريک دريک قانون نمايش جميعاً ويژگيهاي نمايش آن قانون نمايش را ترکيب مي کنند. کميتهاي ويژگي نمايش براي هر عارضه اي که از قانون تبعيت مي کند مي تواند يکسان باشد يا مي تواند از فيلدهايي در لايه خوانده شوند.

قوانين نمايش‌ همپوش

هنگاميکه لايه اي با يک نمايش ترسيم مي شود (کشيده مي شود) ، عوارض طبق ويژگيهاي قوانين نمايش اختصاص يافته به آنها ترسيم مي شوند. در برخي موارد ، ممکن است لازم باشد که ظاهر چند عارضه نسبت به روشي که قانون آنها را نمايش مي دهد متفاوت باشد. در اين مورد ، براي عوارض منفرد مي توان استثنايي را براي ويژگيهاي قانون نمايش در نظر گرفت. اين تغييرات در Geodatabase به عنوان خصوصيات همپوشي، ذخيره و حفظ مي شوند و روي هر نقشه اي که اشاره به آن نمايش داشته باشد نمايان مي شود. همپوشي ها مي توانند تغيير يافته يا حذف شوند تا نمايش عوارض به تصوير قراردادي قانون نمايش باز گردد.

هندسه عوارض  با استفاده از نمايش ها نيز مي تواند همپوشي شوند. همپوشي هاي هندسي[۱] به کاربر اجازه مي دهند تا ظاهر هندسي عوارض بر روي نقشه را تغيير دهند بدون اينکه بر هندسه عوارض اصلي تاثيري بگذارد تا بتوان براي تحليل و پردازش استفاده نمود.

در موارد غيرمتعارف که عوارض نياز به ارائه پيچيده يا منحصر بفرد دارد نمايش آن مي تواند تبديل به نمايش آزادي شود که امکان کنترل هنرمندانه و کامل آن را ميدهد. هر نمايش آزاد ، قانون نمايشي خود را دارد که ارتباطي با هيچ عارضه­ي ديگري ندارد. بنابراين ، مي توان ويژگيها و ساختار قانون نمايش را تغيير داد.  اين بدان معناست که مي توان نمادهاي جديد و هندسه جديد را به عوارض منفرد افزود.  به عنوان مثال، مي توان چند ضلعي را ترسيم کرد که مرتبط با يک عارضه خطي است. تعريف شکل و اندازه چند ضلعي بطور کامل در عوارض خطي وجود دارد که بصورت نماد ذخيره شده است. نمايش هاي آزاد تنها زماني بايد استفاده شوند که نماد نمايش استاندارد (معيار) و همپوشي ها کافي نباشند چرا که اگر درحد زيادي استفاده شوند بر عملکرد ترسيم تأثيرگذار مي شوند. ازطرفي، هنگاميکه به سمت کنترل دستي بوسيله نمايش هاي آزاد پيش مي رويد،  بسياري از فوايد اتوماتيک (خودکار) نمايش ها را از دست مي دهيد.

واژگان اصلي نمايش

در اين قسمت گذري کلي به مهمترين واژگاني که در کارتوگرافي استفاده مي شود مي پردازيم:

نمايش در gis

نمايش ، ويژگي اي از يک عارضه است که به کاربر اجازه مي­دهد تا يکسري قوانين را مشخص و ذخيره نمايد تا روش ترسيم عوارض را نشان دهند. يک لايه مي تواند بيش از يک نمايش داشته باشد که اجازه  مي­دهد تا داده هاي يکسان بنا به اهداف متفاوت به روشهاي مختلف نمايش داده شوند.

قانون نمايش در GIS

قانون نمايش شامل لايه هاي نمادين (نشانه) و اثرات هندسي اي است که مشخص مي کند چگونه گروهي از عوارض در يک نمايش ترسيم شود. قوانين نمايش را مي توان به روشهايي ذخيره نمود تا در نمايش هاي ديگر مجدداً استفاده شود.

لايه نمادين نمايش (لايه نشانه نمايش) (Representation Symbol Layer)

لايه هاي نمادين (نشانه) واحدهاي اصلي قانون نمايش اند و مي توانند يکي از اين ۳ نوع باشند : نشانگذار ، خط ، يا پرکننده (پرکنه fill). يک قانون نمايش بايد حداقل يک لايه نشانه (نمادين) داشته باشد اما براي در برگرفتن تصاوير پيچيده ممکن است لايه هاي بيشتري داشته باشد.

[۱] – نکته : همپوش هاي هندسي را گاهي همپوش هاي شکل مي نامند.

 ارسال در حدود 1 هفته قبل  ادامه مطلب »